خوراک آراِس‌اِس

در این سکوت حقیقت ما نهفته است

نوشته‌شده در

توان و دانش هر انسانی محدود است، پس برای نجات دنیا سهمیه‌ی محدودی دارد. من به دانشمندان دور و برم احترام می‌گذارم و این سهمیه‌ی محدود را هفته‌ای یک بار در نظر می‌گیرم کمی بیشتر. کسی که هر روز و هر ساعت دارد دنیا را نجات می‌دهد، احتیاج دارد کسی او را نجات دهد. هر روز برای پیشرفت راهکار ارائه می‌دهد و پیشنهادهایی که خودش هم به آن‌ها عمل نمی‌کند. چون نمی‌توانم این دوستان را نجات دهم، خودم را نجات می‌دهم.
این روزها فیس‌بوک را باز می‌کنم و هر نجات‌دهنده‌ی بیش‌فعالی که می‌بینم، روی دکمه‌ی آن‌فرند کلیک می‌کنم و فیس‌بوک را می‌بندم. همان‌طور که توییت کرده‌ام از فیس‌بوک شما آن‌فرند را می‌پسندم. انگار رسالتم این باشد که بروم فیس‌بوک آن‌فرند کنم و برگردم. این خلوت کردن را دوست دارم، خلوت‌کده‌ی دنیای من.

وقتی آمدم این چند خط را در وردپرس بنویسم، بالای ادیتور نوشت «حالتِ نوشتنِ بدون مزاحم» را فعال کنید، عجب.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s