خوراک آراِس‌اِس

مثل یک پاس کوتاه

نوشته‌شده در

xavi

فصل ۹۸-۹۹ فوتبال اروپا را همه با فینال جادویی نیوکمپ به یاد می‌آورند. منچستر و بایرن مونیخ فینالیست، در گروه مرگ با بارسا هم‌گروه بودند. بارسا آن سال قهرمان لالیگا شد، با مربی‌گری ون‌گال آن روزها و فن‌خال این روزها و با کاپیتانی پپ گواردیولای دوست‌داشتنی. من در آغاز راه دوست داشتن بارسا بودم، بارسایی که ستارگانی چون رونالدو برزیلی و استویچکف بلغاری و مربی بزرگی به نام سر بابی رابسون را از دست داده بود. آن روزها یوونتوس قدرت اول اروپا بود و رئال و آژاکس و منچستر و بایرن و میلان و … اما بارسا جزئی از زندگی من شد.

من با پسرک کوتاه‌قامت نیوکمپ هم‌مسیر شدم، پسرکی که فرق وسط موهایش را باز کرده بود و درست هم‌زمان با ۱۰۰ سالگی بارسا راهی تیم اصلی شده بود. با شماره‌ی ۲۶، در کنار آن‌همه بزرگ. تصویری که از او به یاد دارم، در پیراهن دوم آن روزهای بارساست، لباس نارنجی‌رنگی با خطی آبی روی آن.

انگار قرار بود آن روزهای سخت برای ما تمرین همراهی باشد، همراهی با بارسا، فراتر از یک باشگاه. فوتبال بارسا زیبا و نایاب بود اما سه سال ناکامی در ابتدای قرن جدید و صبوری ما آغاز قد کشیدن بود. ستارگان بازمانده از تیم رؤیایی کرایف یکی‌یکی از تیم می‌رفتند و شروع فصلی تازه بود. فصلی که ژاوی را همیشه با خود داشت. بار سنگین نام بزرگ گواردیولا بر دوش ژاوی سنگینی می‌کرد اما با همه‌ی نامهربانی‌ها و شایعات نقل و انتقالات اروپا، ژاوی با ما ماند تا روزگار بهتر فرا برسد.

خوان لاپورتا آمد و رایکارد آمد و بعد رونالدینیو و دکو و … جایگزین ریوالدو و دی‌بوئرها و کوکو و … شدند. آمدند و همراه شدند با ژاوی و پویول، تارزان متعصب نیوکمپ. حالا کم‌کم وقت تسخیر دوباره‌ی اروپا و جهان بود و ما آماده‌ی تاریخ‌سازی شدیم.

سخت است باور کردنش. باور اینکه این هفته‌ی رؤیایی که گذشت و با کسب سه‌گانه‌ی دوباره‌ی بارسا، ۱۷ سال از آن روزها گذشته است. روزهای سختی که ما همیشه با بارسا بودیم و ژاوی هم بود. یک خداحافظی رؤیایی برای یک اسطوره، برای ما، برای فوتبال. درست مثل یک پاس کوتاه، مثل یکی از آن ۴ پاس گل ژاوی در ال‌کلاسیکو معروف ۶-۲ برنابئو، زود گذشت اما خوش گذشت.

تصور اینکه از فصل بعد ژاوی شماره‌ی ۶ بارسا را نپوشد همان‌قدر سخت است که رفتن گواردیولا در دو مقطع، و رفتن پویول با آن همه مصدومیت. اما همیشه فوتبال چنین روزهایی را با خود داشته است و خواهد داشت. روزهایی که اسطوره‌های دوست‌داشتنی تو دیگر در تیم محبوبت حضور ندارند. حالا ژاوی، پرافتخارترین فوتبالیست اسپانیا، با کسب دومین سه‌گانه می‌رود تا مثل گواردیولا آخرین سال‌های فوتبالش را در قطر باشد و روزی دوباره به بارسا بازگردد تا تاریخ درخشان دیگری را بسازد؛ متشکریم ژاوی.

6raciesxavi

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s