خوراک آراِس‌اِس

ترس، عشق، دقیقه‌ی ۹۰

نوشته‌شده در

2380009_big-lnd

همیشه آرزو داشتم تیم ملی ایران، با تیمی که عاشقش هستم بازی کند. وقتی در قرعه‌کشی جام جهانی ایران با آرژانتین هم‌گروه شد به این آرزو نزدیک شدم و شنبه روز این آرزو بود.
وقت بازی ایران و آرژانتین دل توی دلم نبود، دوست داشتم ایران جلوی آرژانتین درست و حسابی بازی کند. شیوه‌ای که ایران بازی می‌کرد فوتبالی نبود که من دوست داشته باشم اما فوتبال هوشمندانه‌ای بود برای تیمی که از لحاظ بازیکن در سطح پایین‌تری از آرژانتین بود. وقتی تیم‌های مورینیو با آن‌همه ستاره جلوی تیم‌های دیگر این‌گونه بازی می‌کند، چه اشکالی به تیم ملی ایران وارد است؟
من عاشق آرژانتین هستم، نمی‌توانم توضیح بدهم. اما قلبم در هر مسابقه‌ی فوتبالی که یک پایش آرژانتین است، از جا کنده می‌شود. بارها این قلب شکسته است اما این عشق از بین نرفته است. نمی‌توانم بگویم چرا؟ اما در این بازی هم دوست داشتم آرژانتین ببرد. من ترس داشتم. از چند روز قبل بازی این حس با من بود که بچه‌های ایران عالی دفاع خواهند کرد. برای کری‌خوانی پیش‌بینی برد پرگلی برای آرژانتین می‌کردم اما ته دلم می‌گفت یکی از سخت‌ترین بازی‌های آرژانتین همین بازی است.
می‌ترسیدم از تکرار اتفاقی که سال ۲۰۰۲ افتاد و اشک مرا در آورد. بازی دوم در مقابل یک دفاع سرسخت انگلیسی، آرژانتین با یک اشتباه کولینا ۱-۰ به تیم دیوید بکام باخت در حالی که از اول تا آخر بازی حمله می‌کرد. می‌ترسیدم چون آن سال هم آرژانتین در گروه اف بود، مثل امسال. در آن گروه هم نیجریه، انگلیس و سوئد از خط حمله‌ی آرژانتین می‌ترسیدند، فقط یک باتی‌گل آماده کافی بود تا اتوبوس‌هایشان را جلوی دروازه پارک کنند. آن گروه اف کم‌گل‌ترین گروه جام جهانی شد، و آرژانتین به خاطر همان باخت روز دوم حذف شد.
امسال اما لیونل مسی نگذاشت این اتفاق بیفتد. هنوز هم این گروه اف کم‌گل‌ترین گروه این جام جهانی پرگل است اما آرژانتین به دور بعد صعود کرده، فرقش همین است. ایران یک بازی درخشان داشت، اما آرژانتین یک لیونل مسی درخشان.
از گل دقیقه‌ی ۹۰ مسی خوشحال شدم، اما ترسیدم. از اینکه در ایران از برد آرژانتین خوشحال شدم ناراحت نبودم. اما ترسیدم از اینکه عده‌ای از بازی درخشان ایران خوشحالند اما از اینکه من خوشحال باشم ناراحت می‌شوند. شوخی‌شوخی این ترس جدی شد. حالا از دور و بری‌هایم می‌ترسم. اما من عاشق آرژانتین هستم و از تماشای فوتبال لذت می‌برم. برای این عشق به کسی جواب پس نمی‌دهم.
خوشحالم این روزها کسی را دارم که پناه من است، عشقی که عشق را می‌فهمد. گلاب ۹۰ دقیقه دست‌های لرزان مرا گرفت و با ضربه‌ی کشنده‌ی لیونل مسی فریاد شادی مرا همراه شد. ممنونم خدا.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s