اجتماعی · شخصی

مرام دم دست نباشه

دیدم دیگه خیلی داره به همه خوش می‌گذره. این‌که وقتی به من می‌ٰرسن و کار دارن جیباشون خالیه، ولی به غریبه‌هایی که به اصطلاح رفیق نیستن خوب باج می‌دن. این شد که روز اول سال ۲۰۱۴ با خودم قرار گذاشتم که دیگه بهتره مرام زیادی خرج نکنم. چرا به اسم رفاقت و دوستی و آشنایی باید ضرر کرد؟ فکر و خیال من همه‌ش درگیره، باید مراعات حال بقیه رو هم بکنم، وقتی کسی مراعات حال منو نمی‌کنه. خلاصه که می‌خوام بشم آدم بده!

+ عنوان مطلب هم از مونولوگ‌های رئیس‌ه

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s