روزانه · شخصی

نوشتن سرنوشت من است

دو ماه از آخرین مطلبی که توی وبلاگ نوشتم می‌گذره. توی این دو ماه سروری که «راه من» روی اون میزبانی می‌شد ترکید و من هم دستم به هیچ جا بند نبود. نه از مطالبم بک‌آپ کاملی داشتم و نه پاسخی از میزبان دریافت می‌کردم. با همت خودم و گودر، تمام مطالب را به وردپرس.کام منتقل کردم، هر چند نیمی از نظرات را از دست دادم اما همین هم غنیمت است. فعلن اینجا می‌نویسم تا تکلیف راه من.نت مشخص شود.
همون‌طور که نوشته بودم امسال توی کنکور شرکت کردم و حالا دانشجوی رشته‌ای هستم که همیشه دوستش داشتم، زبان و ادبیات فارسی. درست است که ۹ سال به دلایلی در رسیدن به این رشته عقب افتادم اما خب در این ۹ سال چیزهایی به دست آوردم که حالا می‌توانم قدر لحظه لحظه‌ی دانشگاه را بدانم و از درس خواندن لذت ببرم. کارت پایان خدمت هم در همین بین رسید و خیال مرا راحت کرد.
دلم برای وبلاگ نوشتن تنگ شده بود و حالا خوشحالم که دوباره می‌توانم بنویسم، تا وقتی مطالب قبلی‌ام برنگشته بود هیچ انگیزه‌ای برای نوشتن نداشتم، انگار که یک عمری این وسط گم شده باشد. اما حالا دوباره خواهم نوشت.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s