موسیقی

وقتی شکنجه‌گر تویی، شکنجه اشتباه‌تره

وقتی آلبوم تازه‌ی داریوش «دنیای این روزای من» حرفی برای گفتن ندارد، من به عنوان یک دوست‌دار همیشه‌ی صدای داریوش چه حرفی می‌توانم بزنم؟ از دایره واژگان محدود روزبه بمانی (که خودم روزی منتظر شنیدن ترانه‌های تازه‌اش بودم) در این آلبوم گلایه کنم یا از آهنگ‌های معمولی علیرضا افکاری که گویا هیچ تفاوتی بین جنس صدای هلن و داریوش قائل نبوده است؟ بهتر است از داریوش گلایه کنم که این ترانه و آهنگ‌ها را انتخاب کرده است و خوانده. اینکه چه‌طور می‌شود بعد از دو آلبوم شاهکار به نام‌های «راه من» و «معجزه‌ی خاموش» کار به آلبوم معمولی «دنیای این روزای من» می‌انجامد را داریوش باید پاسخ بدهد. به نظرم این کار بیشتر به تریبونی برای مطرح‌تر کردن ترانه‌سرا و آهنگساز در داخل کشور تبدیل شده است تا آلبومی درخور خواننده‌ی بزرگش.
به جای شنیدن این آلبوم دوست دارم گوش بسپرم به آهنگ زیبا و دل‌نشینی به اسم «۳۰۰ گل سرخ» که یک روز قبل از انتشار آلبوم «دنیای این روزای من» در وب‌سایت هواداران داریوش منتشر شد، می‌توانید آن‌را از اینجا دانلود کنید.

+ عنوان مطلب برگرفته از ترانه‌ی شکنجه‌گر: «عذاب می‌کشم ولی عذاب ِ من گناه نیست / وقتی شکنجه‌گر تویی، شکنجه اشتباه نیست»

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s