شخصی · عاشقانه

کنار تو آوارگی هم قشنگه

دست تو رو گرفتن، آی چه حال خوبی داره

پیاده‌روهای تهران، دیگر با ما هم‌پا و هم‌راه شده‌اند. حالا می‌دانند ما دوستشان داریم، وقتی خلوت باشند. وقتی پر از عاشقانه باشند. مزاحم نیستند. حوصله سر نمی‌برند. حال خوبی دارد کنار تو، وقتی دست‌های هم را بغل کرده‌ایم و از کنار ساختمان‌های قدبلند تهران می‌گذریم که هر چه قد می‌کشند دست‌هایشان به عرش عشق ما نخواهد رسید. خوبی پیاده‌روها این است که وقتی در کنج خلوتشان به تن هم دخیل می‌بندیم و به لب‌های هم بوسه می‌بخشیم، حسادت نمی‌کنند و خجالت نمی‌کشند و قرار نیست ما را به آدمک‌ها لو بدهند. هر چند باید مراقب برادر بزرگ باشیم که چشم‌هایش را در قامت دیوار جا نگذاشته باشد تا عشق را سنگسار کند.
قلم شهیار قنبری، در ترانه‌ی «بوسه‌های پیاده‌رو» حرف مرا زده است. بوسه‌های پیاده‌رو ادای دینی است به تمام پیاده‌روها وقتی دلهره و ترس در لذت عشق‌بازی من و تو غرق می‌شود.
سال نو در کنار تو، زیبا و رؤیایی آغاز شد تا خیال، راحت و آسوده پرواز کند در حضور همیشه‌ی تو.

+ عنوان مطلب از ترانه‌ی «نجاتم بده» سروده‌ی شهیار قنبری

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s