خوراک آراِس‌اِس

روح خدایی که روح نداشت

نوشته‌شده در

آن‌قدر نامش را با قداست تکرار کردند که کم کم باورشان شد، خدا روح دارد. بعدها خیال کردند خدا روح خودش را قاب کرده است و ماه را بر دیوار آسمان کوبیده است. جالب بود، آن‌ها روح خدا را تشییع کردند و به زیر خاک فرستادند. بر مزار روحی که برای خدا تصور کرده بودند قصر باشکوهی ساختند و گویی که روح خدا، توانایی این را هم داشت که انسان باشد و پیامبر و حتی امام‌زاده. گذشت و گذشت تا برای باقی ماندن تقدس روحی که ساخته بودند از خدا، مجبور شدند عکسش را از قاب ماه خارج کنند و پاره کنند. به تکثیر روح خدا اعتقاد پیدا کرده بودند. غافل از اینکه خدا چنان به روح داشتن آدم‌ها حسادت می‌ورزید که عزرائیل را فرمان داده بود تا آنچه را خود نداشت از آدمیان نیز بگیرد. و ماه، و ماه هم چنان زیبا بود خالی از اشک و لبخند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s