اجتماعی

روز جهانی کودک سال ۱۳۸۸: به کودکان گوش کنیم

کودک که بودم، البته نمی‌دانم آیا من کودک هم بوده‌ام هیچ زمانی؟ شاید دوست داشتم که بزرگ‌ترها به حرف‌های من گوش کنند، توجه کنند. هر چند آن‌چنان هم بچه‌ی پرشر و شوری نبوده‌ام و از همان کودکی مثل لاک‌پشت دوست داشتم در لاک خودم فرو بروم. هر چه ماند از ساده‌دلی کودکی‌ام، خاطراتی شد که گاه اسباب شادمانی خانواده و اندکی خودم را فراهم می‌کند. جز ضعف جسمانی و تب و لرز و آن بیماری فاویسم لعنتی که مرا تا بهشت برد و نرفته برم گرداند.
کودکان دور و برم را که می‌بینم، دوست‌شان دارم. اما گاهی گفته‌ام بزرگترین خیانت بشری را خاله‌ها و دایی‌ها به من که نوه‌ی ارشد خانواده‌ی مادری‌ام کرده‌اند با این بچه‌هایشان. حالا روز ۱۶ مهر ماه مصادف است با روز جهانی کودک با شعار «به کودکان گوش کنیم».
یادم نمی‌آید که آیا دوست داشتم به من توجه شود یا نه، اما می‌بینم فرزندان خاله‌ها و دایی‌ها را که آن‌قدر سعی در جلب توجه و ابراز وجود دارند که اگر نخواهی به کودکان گوش کنی هم چاره‌ای جز این برایت نمی‌ماند.
اما هستند کودکانی که نتوانند این‌گونه جلب توجه کنند و در تیررس توجه قرار بگیرند. دور یا نزدیک، چه فرقی می‌کند. چیزی که مسلم است این است که کودکان خود نقشی در حضورشان در این دنیا نداشته‌اند. به عنوان کسانی که روزی کودک بوده‌ایم، بیاییم شرایط را به شکلی فراهم کنیم که صدای بچه‌ها شنیده شود. رؤیاهای کودکی حتی برای اندکی هم که شده رنگ حقیقت بگیرند.
از بندهای پیمان‌نامه‌ی جهانی حقوق کودک هر کدام که به مرحله‌ی اجرا برسد ما یک قدم به شرایط ایده‌آل زندگی برای کودکان و در نگاهی جامع‌تر برای بزرگترها نزدیک شده‌ایم. پس همه با هم «به کودکان گوش کنیم».

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s