فوتبال

بزرگانی که بزرگ می‌مانند

با آمدن لاپورتا به بارسلونا، اتفاق بزرگی در نیوکمپ افتاد. بازیکن بزرگی مثل ریکارد که تا پیش از آن مربی موفقی نبود، علی‌رغم تمام مخالفت‌های هواداران سرمربی کاتالان‌ها شد. اوایل نتایج ضعیف بود اما آخر فصل وقتی بارسلونا از رده‌های انتهایی جدول به رده‌ی دوم لالیگا رسید و رئال مادرید را پشت سر گذاشت، متوجه شدیم لاپورتا تصمیم اشتباهی نگرفته است.
بعدها ریکارد مربی بزرگی شد. او بارسا را پس از مدت‌ها رکود قهرمان لالیگا کرد و در لیگ قهرمانان اروپا با شکست دادن آرسنال قدرتمند، کاتالان‌ها را به دومین قهرمانی در این جام رساند. ریکارد بازیکن بزرگ و محبوبی بود که حالا به یک مربی بزرگ و محبوب تبدیل شده بود. اما بارسلونا پس از این قهرمانی‌های مکرر دوران نزولی را در پیش گرفت. گویا شرایط دست به دست هم داده بود تا ریکارد بزرگ رفتنی باشد. ریکارد رفت اما موفقیت‌های بزرگش در بارسا هرگز فراموش نخواهد شد.
لاپورتا که فشار هوارداران و رسانه‌ها را تحمل می‌کرد، برگ جدیدی را رونمایی کرد. پپ گواردیولا، او هم بازیکن بزرگ و محبوبی بود. اولین تجربه‌ی سرمربی‌گری به عقیده‌ی خیلی‌ها جایگاه بزرگی برای او بود. با نتایج ضعیف ولی با نظم و انضباط کارش را شروع کرد. حالا دیگر رونالدینیوی بداخلاق از نیوکمپ رفته بود و لیونل مسی زیرک شماره‌ی ١٠ بارسا را می‌پوشید. چه کسی فکر می‌کرد در مدت کوتاهی گواردیولا که خود نقش هافبک دفاعی را در زمین بازی می‌کرد از بارسا چنین تیم هجومی و قدرتمندی بسازد؟
به هر حال بارسا با مربیان بزرگی که قبلآ بازیکن بزرگی بوده‌اند از بحران خارج می‌شود. رسم زیبایی که لاپورتا آن را باب کرد. وقتی هیجان پپ گواردیولا در بازی دیشب ال کلاسیکو را در کنار زمین می‌دیدم، به یاد بازی‌های درخشان‌ش با آن بازوبند کاپیتانی راه راه افتادم. عجبا که تیم بزرگی مثل رئال مادرید، فقط آمده بود تا از بارسا شکست نخورد. تمام یازده بازیکن را در زمین خودش نگه داشته بود. البته به قول فردوسی‌پور در نیمه‌ی اول موقعیت‌های زهرداری هم داشت اما وقتی تیمی برنامه‌اش روی ضدحمله و توپ از دست دادن‌های بازیکنن بارسا باشد مسلمآ چنین موقعیت‌هایی را هم به دست می‌آورد که از دست می‌دهد!
هر چند بارسا به دلیل بازی بسته‌ی رئال آن بارسای همیشگی نبود اما ده دقیقه‌ی پایانی بازی همان‌طوری شد که دلمان می‌خواست. و لیونل مسی با آن ضربه‌ی خونسردانه‌ی چیپ، نشان داد که برای بازیکنان بزرگ چند ثانیه هم در ٩٠ دقیقه کافی‌ست.
ال کلاسیکوی دیشب بازی ارزشمندی بود، دست و پا بسته بودن رئال از هر چیزی برای یک بارسایی جذاب‌تر است. اما رسمی که لاپورتا گذاشته است با به خدمت گرفتن ریکارد و بعد از او گواردیولا، بازیکنان بزرگی که مربیان بزرگی می‌شوند، این رسم را می‌توانید حالا در تیم‌های ملی هم ببینید، برای مثال مارادونا در آرژانتین و دونگا در برزیل و علی دایی در ایران. آیا این بازیکنان بزرگ هم می‌توانند مانند ریکارد و گواردیولا مربیان موفقی باشند؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s