متن ترانه‌ی دیگران

من دارم تو آدمک‌ها می‌میرم

ای پرنده‌ی مهاجر، ای پر از شهوت رفتن
فاصله قد یه دنیاست، بین دنیای تو و من
تو رفیق شاپرک‌ها، من تو فکر گله‌مونم
تو پی عطر گل سرخ، من حریص بوی نونم
دنیای تو بی‌نهایت، همه‌جاش مهمونی نور
دنیای من یه کف دست، روی سقف سرد یک گور

من دارم تو آدمک‌ها می‌میرم، تو برام از پریا قصه می‌گی
من توی پیله‌ی وحشت می‌پوسم، برام از خنده چرا قصه می‌گی

کوچه پس کوچه‌ی خاکی، در و دیوار شکسته
آدمای روستایی، با پاهای پینه بسته
پیش تو یه عکس تازه‌س، واسه آلبوم قدیمی
یا شنیدن یه قصه‌س، از یه عاشق قدیمی
برای من زندگی اینه، پر وسوسه، پر غم
یا مث نفس کشیدن، پر لذت دمادم

ای پرنده‌ی مهاجر، ای همه شوق پریدن
خستگی یه کوله‌باره، روی رخوت تن من
مثل یک پلنگ زخمی، پر وحشت نگاهم
می‌میرم اما هنوزم، دنبال یه جون‌پناهم
نباید مثل یه سایه، زیر پاها زنده باشیم
مثل چتر خورشید باید، روی برج دنیا باشیم
==========================
پرنده‌ی مهاجر
خواننده: داریوش
ترانه‌سرا: ایرج جنتی عطایی
آهنگ و تنظیم: صابر راستین
آلبوم: پرنده‌ی مهاجر

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s