روزانه · شعر

ریتم چکمه‌ها

سکوت شب، صدای پا، دوباره ریتم چکمه‌ها
خواب من از گلوله پر شده، از التماس بچه‌ها
(فؤاد/۵ بهمن ۱۳۸۵)

وقتی استرس شدید دارم می‌لرزم. نه می‌توانم ترانه بگویم نه می‌توانم ترانه زمزمه کنم. حال این استرس می‌خواهد مادی باشد یا معنوی. چه موقع مشروط شدن باشد چه هنگامی که به درست شدن گوشی امیدی ندارم! خدا رو شکر که گوشی درست شد و من هم بیت اول شعر را گفتم تا بقیه‌اش کی بیاید! بماند که چقدر پیاده شدم.

پی‌نوشت: چقدر بد است که در دودردو ایندکس نشوی!

Advertisements

4 دیدگاه برای «ریتم چکمه‌ها»

  1. امان از استرس ولی خودمانیم استرس مشروطی خیلی خفن است!
    دو در دو که دیگه اصلا منو تحویل نمیگیره ایمیل هم زدم واسشون که انگار نه انگار باید چیکار کنم مطلبم رو نشون بدن ؟ /-:

    دوست داشتن

امکان ثبت دیدگاه وجود ندارد.