خوراک آراِس‌اِس

مارادونا، اسطوره‌ای از جنس مردم

نوشته‌شده در

صحبت از فیفا که می‌شود غیر از سپ بلاتر نام دیگری هم به ذهن می‌آید و کسی نیست جز پله. فردی که از او به عنوان اسطوره فوتبال برزیل نام برده می‌شود و در کنار مارادونا بهترین بازیکن قرن است. البته هنوز خود برزیلی‌ها هم نمی‌دانند از میان این‌همه انسان که فوتبال در رگ‌هایشان جریان دارد و همه‌ی ادوار جام‌جهانی را هم حاضر بوده‌اند چرا تنها پله این جایگاه را پیدا کرده است. دنیای فوتبال اسطوره‌ی دیگری را هم دارد و او دیه‌گو آرماندو مارادونا مرد فوتبال آرژانتین است. ستاره‌ی دوست‌داشتنی نه تنها مردم آرژانتین بلکه تمام دنیا. سال ۲۰۰۰ که قرار بود ترین‌های اولین قرن فوتبال را انتخاب کنند فیفایی‌ها می‌دانستند که مارادونا در میان مردم چه جایگاهی دارد اما ستاره‌ی خودساخته را هم نمی‌توانستند از دور خارج کنند. بنابراین بهترین فوتبالیست قرن را از دو منظر انتخاب کردند، یکی فیفا و یکی مردم! اولی پله یا همان ادسون آرانتز دوناسیمنتو بود و دومی مارادونا. کسی که آن موقع هم گفت مردم مرا انتخاب کرده‌اند جایزه‌ام را با کسی تقسیم نمی‌کنم.

پله بازیکن بزرگی بوده است؟ به سن من قد نمی‌دهد اما زمان خودش زبانزد بوده است اما کارهای خارق‌العاده‌ای را کسی نتوانست برای من مثال بزند، گل زیاد زده است؟ علی دایی هم این کار را کرده است، تکنیک بالایی داشته است مگر برزیل کم از این بازیکنان دارد؟ آن‌ها تکنیک را از خاکشان به ارث برده‌اند. شخصیت اسطوره‌ای هم ندارد مگر اسکولاری مربی قهرمان ۲۰۰۲ نگفت بازیکنان من از اینکه پله در رختکن حضور داشته باشد خوشحال نمی‌شوند؟ برزیل سوکراتس را هم داشته است، نام‌های دیگری که هر کدام بزرگ است، برای من روماریوی ۹۴ و ریوالدوی ۲۰۰۲ دوست‌داشتنی‌اند. از میان این‌همه برزیلی هیچ‌گاه نتوانسته‌ام پله را قبول کنم. کسی که به غیر از بازی‌های سیاه و سفید دورانش همیشه در کت و شلوار بوده است و در کنار سپ بلاتر. اما مارادونا معنی دیگری دارد.

با مارادونا زندگی کرده‌ام نه تنها من بلکه همه دوست‌دارانش، مارادونا انگار خودی‌ست. اسطوره‌ای از جنس مردم، او با دست خدا گل زده است. آقای پله وقتی بازی می‌کردی فکرش هم به ذهنت خطور کرده بود که با دست گل بزنی؟ همیشه گل آکروباتیک در ذهن نمی‌ماند (غیر از گل زیبای ریوالدو به والنسیا) اما گل ماردونا با دست را حتی آن‌ها که تاره طرفدار فوتبال شده‌اند را به خاطر می‌سپارند. مارادونا بهترین گل جهان را زده است او تک‌تک بازیکنان انگلستان را دریبل کرد و در حالتی نامتعادل دروازه پیتر شیلتون معروف را باز کرد. پله گل زیبایت در جام‌های جهانی را کجا جا گذاشته‌ای؟

مارادونا با هاوه‌لانژ دست نداد و جام را بالای سر برد، رسوایی هاوه‌لانژ در کمیته‌ی المپیک فجیع‌تر است یا دوپینگ مارادونا؟ مطمئنآ دیگر کسی هاوه‌لانژ را به خاطر نخواهد آورد اما مارادونا همیشه زنده است. رقص مارادونا و یارانش در ۱۹۸۶ تمام احساسات یک قهرمان است. کاپیتان‌های خشک قهرمان‌های بعدی انگار از رقص می‌ترسیدند. مارادونا شبیه همین مردم است او اشتباه هم کرده است دوران شکست هم داشته است اما برگشته است با تمام وجودش اما پله انگار یک روحانی دینی‌ست. در دنیای دیگری‌ست اشتباهی نکرده است؟ در آرژانتین هر پدیده‌ای را یک مارادونا می‌خوانند اما در برزیل کسی پله‌ی ثانی نمی‌شود، چرا؟

پله سال‌های سال است یک شکل مانده است، اما مارادونا را هم در کت و شلوار دیده‌ایم هم در مسابقات رقص و هم در میان مردم و هم در جایگاه معمولی تماشاچیان در ورزشگاه، نه جایگاه ویژه‌ی مسئولان فیفا. مارادونا را در بیمارستان هم دیده‌ایم و جمعیتی که منتظر بازگشت اسطوره‌شان اشک می‌ریختند. هرچه خواستند مارادونا را منفورتر کنند او محبوب‌تر شده است. در همان بیمارستان که بود سپ بلاتر گفت این‌بار دیگر مارادونا را به جمع خودمان می‌آوریم اما دیه‌گو در جواب گفت وارد باند سیاه شما (سپ بلاتر، پله، بکن‌بائر و پلاتینی) نمی‌‌شوم. باز هم خشم فیفایی‌ها را برانگیخت.

آقای پله شما مثل اکثر فوتبالیست‌های برزیلی‌ها و آرژانتینی‌ها کودکی ثروتمندی نداشتی اما اکنون نشانی از دوران کودکیت نداری، کودکان برزیل هنوز هم مثل قدیم‌اند اما هر روز الگوی جدیدی پیدا می‌کنند یک روز دوست داشتند روماریو باشند، یک روز دنیلسون، یک روز ریوالدو، یک روز رونالدو و حالا هم دوست دارند رونالدینیو باشند و در آخر هم همه خودشان می‌شوند. آرژانتین ستاره‌های کمی نداشته است از کمپس که من یادم می‌آید تا پاسارلا، والدانو، پومپیدو، کنیجیا، گوی‌گوچه‌آ، سیمئونه، باتستوتا، ورون، آیالا، زانتی و حالا کرسپو،ریکلمه، ته‌وز و مسی اما همه می‌خواهند مارادونا باشند. حتی آنهایی که توی دروازه می‌ایستند نمی‌خواهند پومپیدو یا گوی‌گوچه‌آ باشند می‌خواهند مارادونا باشند.

بازی‌های برزیل یا تو را در جایگاه ویژه دیده‌ام یا پایین در زمین با کت و شلوار در حال خوش و بش با بازیکنان ستاره‌ی برزیل. اما مارادونا همیشه یک پای تماشاچیان بازی‌های آرژانتین بوده است و همین روحیه‌اش را در زمین جاری می‌کند. با لباس آرژانتین ۸۶، با خالکوبی‌های رو دستش در میان دختر و پسرهای آرژانتینی مثل یک تیفوسی تمام عیار! او قبل از جام‌جهانی انتظار را از تیمش بالا نمی‌برد. می‌گوید امید کمی به قهرمانی آرژانتین دارد یا واضح‌تر این آرژانتین قهرمان نمی‌شود و قهرمان برزیل است و دست‌کم ایتالیا! اما در عمل چیز دیگری را ثابت می‌کند او به تماشای بازی آرژانتین آمده است با تمام تجهیزات تشویق، آیا می‌تواند به این تیم امید نداشته باشد؟

مارادونا محبوبیت زیادی دارد اما کمترین دخالت را در کار فدراسیون فوتبال کشورش می‌کند، او مثل تمام مردم است. تیمش را حمایت می‌کند و تشویق. گاهی هم انتقاد می‌کند اما همه می‌دانند هیچ‌کس به اندازه‌ی مارادونا تیم کشورش را دوست ندارد. گفت کار فنی تیم به خوزه پکرمن مربوط است و من دخالتی نمی‌کنم. آرژانتینی‌ها دوست دارند تیمشان با پکرمن قهرمان جام هجدهم شود و شاید رهبری تیم را بعد از رفتن پکرمن مرد اسطوره‌ای به عهده بگیرد.
فوتبال مردان بزرگی را در تاریخ خود داشته بابی چارلتون، اوزه بیو، یوهان کرایف، باره‌سی و … و مارادونا. از این‌که فیفا به پله و بکن‌بائر و پلاتینی دل بسته است چیز دیگری را نتیجه می‌گیرم. این سه هیچ یک از جنس مردم نیستند اما بقیه در کشورشان پرستش می‌شوند…

Advertisements

یک پاسخ

  1. فواد خیلی یک طرفه داری به قاضی میری. کل روند وبلاگت توی بخش ورزشی این طور شده. در باره ی مارادونا هم میشه گفت که این شخص در مقابل مالدینی ها و کاناوارو ها و ماتراتزی(می دونم مالی نیست اما یک تکل خشنش رو بزنه طرف باید از فوتبال خدا حافظی کنه) و سول کمپل ها و … بازی نکرده. دریبل کردن چهار پنج تا انگلیسی هم الزاما هنر نیست. خیلی عالیه. سطح اول جهانی هست اما اون چنان نیست که از مارادونا اسطوره بسازیم. می تونم درک بکنم که مارادونا یک تیپ جوون پسند و فوتبال پسند بوده. از نظر تکنیکی شاید بالاتر از پله بوده اما تو اطلاعاتت در مورد پله ظاهرا خیلی کم هست. اگر مارادونا «دریبل کردن انگلیسی ها و البته قهرمانی جام جهانی رو در لیست افتخارات داره برعکس این افتخارات که از نظر عقلی دست یافتنی هستند اما پله افتخاراتی داره که تکرار نشدنی است. دو افتخار مخصوص و خیلی مخصوص پله یکی زدن 77 گل ملی است که اگر بازیکنی مثل علی دایی با گوام و مالدیو بازی نکنه نمی تونه به همچنین آماری دست پیدا بکنه. خیلی کم. این افتخار کمی نیست. اگر دقیق باشی می بینی که این واقعا خیلی آمار متاثر کننده ایه. دومین افتخار پله که خیلی خیلی خیلی مهم و خیلی خیلی دور از عقله زدن هزار (بله هزاااااااااار) گل در بازی های باشگاهیش است. من تو رو با مارادونای 86 و تیمی مثل عربستان تنها می گذارم. فرض می کنیم 20 سال پشت سر هم و هر سال ماکسیمم 30 بازی می کنند. من می خوام بدونم چطور میشه با آمار هزااااااار گل رسید. هر چند پله 20 سال بازی نکرد!! این آمار پله نشون می ده پله بهترین گل زن مادر زاد دنیا است. بهتر از هر گلزنی که در این دنیا وجود داشته. از رونالدو و وین رونی و اتوئو و رائول و شوچنکو و … بگیر تا بازیکنان هم دوره ای خودش وقبل تر. هنوز هم که هنوزه وقتی رونالدو از پله صحبت می کنه اول این هزار تا گل رو ستایش می کنه و بعد حرف می زنه. مشکل کار بین این دو گروه اینه که مارادونا فقط دوست داره به قول سیاسی ها تنش زایی بکنه و بازار گرمی بکنه. مشکلی نیست. هم مارادونا و هم پله بهترین بازیکن های تاریخ بودن. لازم نیست برای این که مارادونا رو بهتر نشون بدیم، به جای اینکه اعتراف کنیم جو گیر شده ایم بیایم بگیم آره پله تو فیفا باند داره و نود سال پیش بازی می کرده و رونالدو و ریوالدو هم ازش بهتر هستند!!!

    دوست داشتن

  2. البته من نمی خوام و نمی خواستم موضع منفی بگیرم. مارادونا هم بازیکن دوست داشتی ای هست. اما قبول کن نمی تونم باور کنم که به خاطر مشکل شخصی بین خودت و شخص پله بهش گیر دادی. قبول کن که روزنامه ها و جولان های خود مارادونا روت تاثیر گذاشته. من فکر می کنم هر کسی بازیکن محبوبش رو دوست داشته باشه و کاری به کس دیگری نداشته باشه خیلی بهتره. بازم می گم خیلی خیلی قبول دارم که مارادونا و پله و احیانا یک کمی هم رونالدو (رونالدوی قدیم البته) فاصله شون با تمام بازیکنان تاریح زیاد بوده. مخصوصا مارادونا و پله. من هم زیاد علاقه مند به پله نیستم. اما دوست ندارم این طوری راجع بهش بی مهری بشه. پله به همراه ماریو زاگالو (البته اگر مربی گری هاش رو کنار بذاریم) پر افتخار ترین بازیکنان جام جهانی هستند. هر چند مارادونا هم بازیکن قدری بوده و تک ستاره ی زمان خودش بوده. خلاصه برای خودم و خودت و مارادونا و پله آرزوی موفقیت می کنم. امید وارم دیگه انقدر متعصبانه آرژانتینی ها رو نپرستی. آرژانتین همه اش بیست سی ساله که تیم بزرگی است در دنیا. و همین طور این را داشته باش که امسال با لیپی حتما آبییییییته. 🙂 قربان تو فواد عزیز.
    ======================
    آرژانتین همون دوره‌های اول به فینال رسید و نایب‌قهرمانیاش مل ۵۰ ۶۰ سال پیشه! در ضمن من متعصبانه با آرژانتین و مارادونا حال می‌کنم از پله هم متنفرم! این مطلب رو هم نوشتم که بقیه هم نظرشونو بگن. ایتالیا رو هم امشب می‌بینیم. من توتی رو دوست دارم. فینال آرژانتین ایتالیا رو هم همین‌طور.

    دوست داشتن

  3. خیلی مخلصتیم سنگ تمام گذاشتی

    دوست داشتن

  4. من هيچ نظري ندارم! به نظرم فقط قصدت اين بوده که مارادونا رو بالا ببري! مي‌دونم..بالا هست..اسطوره هست.. مردمي هست.. آشوبگر و طغيان‌گر و اينا هم هست… اما اين که پله يا پلاتيني با کت و شلوار بازي‌هاي تيمشون رو نگاه مي‌کنن، دليل نميشه که اونا منفور باشن.!
    من نه طرفدار پله‌م نه ضد ِِ مارادونا! اما بالا بردن ِ يکي به قيمت ِ پائين آوردن يکي ديگر، کار ِ جالبي نيست! هر دو اسطوره‌اند و هر دو محبوب!!

    در ضمن! باتيستوتا را اشتباه نوشتي!:))

    دوست داشتن

  5. سلام میدونی د باید بگم واقعا پله فوتبالیست خوبی بود اما مارادونا فوتبال بلزی نیمکرد مارادونا یه افسانست
    و مردم اینو فهمیدن و رای در نظر سنجی اینو نشون داد

    دوست داشتن

  6. یک طرفه حرف زدن کار جالبی نیست.مارادونا از نظر شخصیتی پایین استاما بازیکنی بزرگ است

    دوست داشتن

  7. اول اینکه به غیر از آرژانتین وبرزیل وشاید اروگوئه و پاراگوئه (در آمریکای جنوبی)زدن گل برای یک مهاجم کار سختی نیست چه برسه به اینکه درزمان پله بازیکن بزرگی تو برزیل نبوده وهمه ی توپ ها به پله ختم می شده اما مارادونا یک هافبک بوده وزدن این تعداد گل واقعآ زیبای ملی یک شاهکاره ویه جمله در باره ی مارادونا-مارادونا فوق ستارهای بود که جهان فوتبال دیگرماننداورانخواهد دید واگرهم ببیند از کشور فوتبالیست*آرژانتین*خواهد بود.به امیدقهرمانی آرژانتین در جام جهانی آینده درجام جهانی آینده ان شاالله.

    دوست داشتن

  8. مارادونا
    افسانه تکرار نشدنی فوتبال خواهد ماند و مطمئنا خراشهای ریز طوفان ماسه ای فیفا و جماعت آن و حتی تمام کسانی که تحمل دیدن بازیکنی با شخصیت مستقل را ندارند هیچ خدشه ای بر این افسانه پولادین ایجاد نخواهد کرد
    و مارادونا به کوری چشم همه کسانی که نمی توانند او را ببینند مارادونا خواهد ماند
    مارادونا فقط یکی است یک مارادونا تنها یک مارادونا
    و هیچ کس دیگری نمی تواند جایگاهی را که او در قلب مردم دارد را از او بگیرد به هیچ وسیله ای

    دوست داشتن

  9. کسانی که مارو را نمی شناسند نبایستی درباره او اظهارنظرکننداویک اسطوره بود که جایگزینی ندارد

    دوست داشتن