خوراک آراِس‌اِس

تب ۲۰۰۶

نوشته‌شده در

خیلی فوتبالی شدیم، دیگه کاریش نمیشه کرد، آدم تیفوسی هم باشه بده‌ها، دیگه همه‌ی دنیا نگران همین هستند که زندگی مردم میشه جام‌جهانی، منم نگران همینم که این یه ماه رو چه‌جوری برنامه‌ریزی بکنم، امتحانا چی میشه؟ کسی که امتحان نهایی رو ول کنه بیاد بازی آرژانتین رو ببینه کارش زاره! حالا یه خوبی داره که بازی‌ها صبح نیست. تو کره و ژاپن که بود بازی‌ها از صبح شروع می‌شد. اما حال فوتبال به اینه که شب بشینی ببینی! برای همینه جام ملت‌های اروپا و جام باشگاه‌های اروپا دوست‌داشتنی‌ترند!!!

همه‌ی انزژیم صرف این نوشته شد، زندگینامه‌ی بیست ساله‌ی طرفداری آرژانتین! وقتی می‌نوشتمش همه اتفاقات از جلوی چشمم می‌گذشت. اتفاقات تلخ، مثل گاز اشک‌آور. الآنم دلم شور می‌زنه واسه بازی فرداشب با ساحل‌عاج. منتظر ساعت هفت و نیم نشستم تا تیم این کلینزمن رو ببینم. بازی که می‌کرد ازش خوشم میومد اما از وقتی مربی آلمان شده متنفرم کرده. تصورش رو می‌کردین ناجی آلمان ۲۰۰۲ سالی که آلمان میزبانه شماره‌ی ۱۲ رو بپوشه؟ تازه بازی اول بالاک هم نیست، دیگه چه آلمانی میشه! خدا کنه به فجیع‌ترین شکل ممکن آلمان حذف بشه!!! به هر حال چند ساعت دیگه جام‌جهانی ۲۰۰۶ شروع میشه، هیجان و تب!

این لوگوی گوگل هم آبروی بقیه‌ی لوگوهاشو برد، یعنی انقدر سوژه برای کار کم بوده، ساده‌ترین و بی‌معنی‌ترین لوگویی که می‌شد واسه‌ی جام‌جهانی روی گوگل طراحی بشه همینیه که گوگل گذاشته روی صفحه‌ی اول! برای شرلوک هلمز بیشتر وقت گذاشته بودند یا حتی لوییس بریل، به دلم نچسبید!

کتاب «کشور آخرین‌ها»ی پل استر رو خوندم، هر لحظه‌ای اون رو انگار لمس می‌کنم. فکر می‌کنم یه سفری به ایران داشته جناب پل استر، بدجور اتفاقاتی که توی کشور مزبور میفته به اتفاقات کشور ما نزدیکه، من که دلم می‌خواست با این نویسنده یه تماسی بگیرم و بپرسم ایران رو دیده تا حالا!!! از «شب پیشگویی» هم خوشم اومد. دارم بهش علاقه‌مند میشم.

پی‌نوشت: بهم میگه چرا اینقدر کاما می‌ذاری! بهش میگم باشه از این به بعد ویرگول می‌ذارم!!!

Advertisements

یک پاسخ

  1. خب! اون آلمان که با اون کلينزمن برد! الان نوبت پکرمن ِ!! منتظر مي‌شينم ببينم ساحل‌عاج مي‌تونه شگفتي خلق کنه يا نه!:))

    ديروز که افتتاحيه رو ديدم ياد ِ قديميا افتادم… چه عظمتي داشتن…چه بازيکنايي بودن… چه اسطوره‌هايي!

    دوست داشتن